• Columnist Jan Beyer heeft zijn 200ste column voor de Stad Tiel geschreven.

    Raphael Drent

Twee heren

Komische duo's hebben mij altijd kunnen bekoren. Het begon al in mijn jeugdjaren met de films van Stan Laurel en Oliver Hardy. Later smulde ik van Johnny en Rijk en natuurlijk van André van Duin en zijn aangever Frans van Dusschoten. Deze categorie humoristen die elkaar zo treffend weten aan te vullen, lijkt jammer genoeg aan het uitsterven te zijn. De "sketch voor twee heren" heeft zijn langste tijd gehad. Hoewel, in onze eigen Betuwe zijn weer twee heren actief die samen voor een merkwaardige voorstelling weten te zorgen. Het zijn Joost Reus en Erik de Vries, respectievelijk voorzitter van het bestuur van de Avri en Erik de Vries, directeur van dezelfde organisatie. Het zijn geen lolbroeken, integendeel. Je zou hun optreden eerder als slaapverwekkend kunnen typeren. Als duo zijn ze regelmatig te zien op de RegioTV Tiel, waar ze aan de tand worden gevoeld door interviewer Riny ter Haar. Vorige week zag ik weer zo'n interview met deze tweeling. Ze zaten weer stijfjes naast elkaar en deden keurig om beurten het woord. Als de een sprak, knikte de ander instemmend en omgekeerd. Geen greintje kritiek naar elkaar. Alles koek en ei. Geen vuiltje aan de lucht. Samen keken ze met tevredenheid terug op dat hele restcontainer-gedoe. Ik ben boeiender programma's op de regionale televisie tegengekomen. Ik had zelfs moeite om een vluchtig slaapje te onderdrukken. Waarom gaan die twee altijd samen voor de camera zitten, vroeg ik me af. Om elkaars handje vast te houden? Hoe dan ook, het blijft een niet-alledaags media-verschijnsel. Stel je voor dat koningin Maxima bij elk tv-optreden het hoofd van haar hofhouding laat opdraven. Of dat de burgemeester alleen maar in beeld durft te komen als hij vergezeld wordt van een knikkebollende gemeentesecretaris, die het bij voorbaat roerend met hem eens is. Is er dan niets interessants te melden over het interview met Joost Reus en Erik de Vries? Ja, toch wel. Erik liet zich ontvallen dat "ik er ook al weer negen jaar zit". Met andere woorden: tijd voor iets anders. Op dat moment had ik eigenlijk wel een geschrokken reactie van Joost verwacht in de trant van: "Maar beste Erik, je gaat toch niet weg, hoop ik?" Maar hij hield zich op de vlakte. Ik doe dat niet in deze column. We hebben, zo vermoed ik, toch naar een bijzondere uitzending van de AVRI gekeken. Een uitzending met hoofdletters. Misschien wel het Allerlaatste Vries en Reus Interview. Of ik gelijk krijg? Joost mag het weten.

Jan Beijer

(reageren: jbeijer@upcmail.nl)