• Columnist Jan Beyer heeft zijn 200ste column voor de Stad Tiel geschreven.

    Raphael Drent

Ongeloof

Soms voel ik me een soort orakel. Mijn lezers vragen me van alles en nog wat. Alsof ik de wijsheid in pacht heb. Hoe verklaar je dit en hoe verklaar je dat? Waarom gaan, relatief gezien, zo weinig mensen naar de stembus? Lastige vragen, waar ik als simpele columnist ook geen raad mee weet. Zelfs wetenschappelijk onderzoek weet het niet helder te verklaren. Wat de oorzaak ook mag zijn, zeker is dat de begrippen "geloofwaardigheid" en "betrouwbaarheid" steeds weer opduiken in dit vraagstuk. Ook de menselijke maat, het menselijk gezicht, speelt een rol. We moeten leren leven met logge bestuurslichamen, die over je heen kunnen walsen. Ze staan gevoelsmatig ver van ons af. Vooral omdat hun democratisch gehalte net zo ver te zoeken is. Je denkt dat ze naar je luisteren, dat inspraak zin heeft, maar nee hoor. Ze hebben op kantoor alles al geregeld. De plannen zijn al klaar. Of ze overtreden hun eigen spelregels. Inwoners van Ingen bijvoorbeeld kunnen er over mee praten. Ze lazen enkele weken geleden in de krant dat het Waterschap Rivierenland een watervergunning had afgegeven voor de plaatsing van een vangrail langs het landelijke weggetje De Steeg. Wie het er niet mee eens was kon bezwaar maken, zo meldde de advertentie. De Ingenaren die het lazen begrepen er geen snars van. Die vangrail was er nota bene vorig jaar november al neergezet. Een opvallend bouwsel van tientallen palen met rode en witte reflectoren. Maar zonder vergunning. Die werd maar eventjes achteraf verleend. Inspraak achteraf. Eventuele bezwaren ook achteraf. Over geloofwaardigheid gesproken. Bewoners van de Woudweg in Ingen voelen zich ook al niet serieus genomen. De Avri had hen beloofd dat ze de grijze container mochten houden omdat ze in het buitengebied wonen. Maar dat feest ging niet door. Nu moeten ze gaan sjouwen met hun restafval en niet zo'n klein eindje ook. De container is 500 meter verderop neergezet. Twee keer zo ver weg dan is toegestaan. Wie kun je in deze tijd nog geloven en vertrouwen, zo vragen ze zich in Ingen dan ook af. Ongeloof. Ook over het glasvezelbeleid van de gemeente Buren. De inwoners van het buitengebied werd snel en gratis internet beloofd. Dat zal niet meer lukken, want de raad besloot later op de commerciële toer te gaan. Met alle onzekerheid van dien. 'We zijn nu uitgeleverd zijn aan een marktpartij", aldus een teleurgestelde inwoner van Kerk-Avezaath. En hij is bang dat "we nog jaren aan het koperdraad blijven bungelen." Bungelen? We zijn gewoon de draad kwijt.

Jan Beijer

(reageren: jbeijer@upcmail.nl)