• Columnist Jan Beyer heeft zijn 200ste column voor de Stad Tiel geschreven.

    Raphael Drent

Keepster

Vrouwenvoetbal. Ik neem er tegenwoordig mijn petje voor af. In de tijd dat ik als dagbladjournalist werkte, stelde deze sport niks, maar dan ook helemaal niks voor. De krant schreef er niet eens over. De KNVB bestond uit een stelletje stijve functionarissen, die in hun onnozelheid de clubs hadden verboden om vrouwen (dames, zeiden ze toen nog) op hun velden te laten spelen. Het mocht gewoon niet. Over discriminatie gesproken. Toen het wel werd toegestaan, moesten de voetballende vrouwen zich vanuit een enorme achterstand omhoog knokken. De trainers hadden zich nauwelijks om hen bekommerd. Jarenlang huppelden ze rond in slobberende mannenshirts, die al hun charme aan het oog onttrokken. Het handjevol mannen, die naar de wedstrijden van "die wijfies"" kwamen kijken, maakten er langs de lijn alleen maar makkelijke grappen over. Over dikke konten in veel te kleine broekjes. Over heen en weer dansende tieten. Over de doelvrouw, die zo klein was dat ze een kersenleer nodig had om de lat aan te tikken. En die bij elk willekeurig schot op doel hopeloos misgreep. De ginnegappende mannen groeiden pas echt in hun rol als zij de vrouwen aanmoedigden om vooral de dekking niet te verwaarlozen. Dat soort taferelen zien we gelukkig nog maar zelden op en rond de velden. Het vrouwenvoetbal leeft als nooit tevoren. Prima. Ik vind het vaak verfrissender dan het eindeloze getiktak waaraan zwaar betaalde mannelijke topvoetballers zich bezondigen, omdat hun al even zwaar betaalde coach dat heeft voorgeschreven. Waarom ik in deze column over het vrouwenvoetbal ben begonnen? Omdat ik een lans wil breken voor de speelsters van de Teisterbanders in Kerk-Avezaath. In het nieuwe seizoen gaan ze er onder leiding van een nieuwe trainer weer volop tegenaan, maar ze moeten het helaas zonder keepster stellen. Het lukt maar niet om een doelvrouw te vinden. Jammer, want een club zonder keepster staat natuurlijk voor paal. De Teisterbanders hebben daarom een oproep in deze krant gedaan: wie wil er onder de lat gaan staan? Dat kan nog weleens lastig worden, want het is geen peulenschilletje om als vrouw je doel schoon te houden. Om met techniek en fysieke kracht harde schoten en hoge ballen via de juiste timing uit de goal te ranselen. Misschien wel de moeilijkste positie in het elftal, maar het is wel een toffe uitdaging. En het is een gezellige club. Ik hoop van harte dat het lukt, daar bij die Teisterbanderinnetjes. Dat ze niet achter het net vissen.

Jan Beijer

(reageren: jbeijer@upcmail.nl)