• Columnist Jan Beyer heeft zijn 200ste column voor de Stad Tiel geschreven.

    Raphael Drent

Kaart (2)

Stel je voor: je begint aan je treinreis, op het perron houd je de Avri-afvalpas voor de kaartlezer van de paal, je checkt met die valse pas keurig in en stapt vervolgens vrolijk fluitend de trein in. Kan dat? Nee, dat kan natuurlijk niet. Maar omgekeerd is het wel mogelijk, zo ben ik op het spoor gekomen. Met je OV-chipkaart kun je de nieuwe containers voor restafval probleemloos open maken. Tot die hoogst merkwaardige ontdekking kwam ik zondagavond toen ik nog gauw het laatste gratis zakje in de container wilde deponeren. Ik haalde, dromerig als ik soms ben, de verkeerde pas uit mijn portemonnee. De OV-chipkaart in plaats van de nieuwe afvalpas. En zie, het wonder geschiedde. De container liet een klik horen en opende zich gehoorzaam. Ik probeerde ook nog andere passen. Van de supermarkt en van de bouwmarkten, maar die deden het allemaal niet. Intussen waren buurtgenoten toegesneld om dit kunstje met eigen ogen te aanschouwen. De buurt stond perplex, ongeloof overheerste. Er werd ook schaterend gelachen. Wat is hier in vredesnaam aan de hand? "Je hebt een nieuwe kaart uitgevonden, " zei een man die met zijn dochtertje aan kwam snellen, "Geen Openbaar Vervoerkaart, maar een Openbare Vuilkaart." Een paar omwonenden besloten zelf de proef op de som te nemen met hun eigen OV-chipkaart. En ja hoor, elke spoorkaart werd zonder mankeren door de container geaccepteerd. Onbegrijpelijk. Het systeem zal nog wel ingeregeld moeten worden, veronderstelde ik, naar een verklaring voor dit spookachtige verschijnsel zoekend. Dus een dagje later nog maar een keer proberen. Maandagmorgen testte ik de container opnieuw met mijn vervoerskaart. Het liep weer als een trein, net als gisteren."Tegen niemand zeggen hoor. Dan kunnen wij de troep gratis kwijt," zo tikte een voorbijganger mij op de schouder. Dat heb ik dus maar niet gedaan. Er bestaat ook nog zoiets als burgerplicht. Maar ik ben ook columnist. Dus ik aan het schrijven. De redactie van deze krant zette mijn column maandagmiddag op Facebook. Toen was het, zoals we konden verwachten, al snel gedaan met de pret. De Avri reageerde als door een wesp gestoken. Alle hens aan dek in het kantoor in Geldermalsen. Zo voortvarend en energiek heb ik die club nog nooit in actie gezien en ik loop toch al wat jaartjes mee. Maandagavond lukte het niet meer om de containers om de tuin te leiden. De blunder was als de wiedeweerga de wereld uit geholpen. We kunnen alleen nog maar nakaarten.

Jan Beijer

(reageren: jbeijer@upcmail.nl)