• Marjon Beijer

Dominant

Vol goede moed deed ik het afgelopen weekeinde mee aan de Nationale Tuinvogeltelling. Onze achtertuin mag dan bescheiden van afmeting zijn, de verscheidenheid aan vogels is er opvallend groot. Dat is de laatste tijd wel even anders, zo ontdekte ik al tellend. De koolmezen, altijd verzot op de vetbollen aan de hazelaar, laten het afweten. Al in geen weken een mees te zien. Misschien is dat mijn eigen schuld, want ik heb intussen ontdekt dat die bollen ver over de houdbaarheidsdatum waren. Ze zijn nog van vorig jaar. Dat pikken de mezen niet. Een koolmees stoof je geen kool. De merels zijn er gelukkig nog wel, maar die beschouwen de tuin als hun vertrouwde territorium en zullen er altijd wel blijven. Nieuwkomers zijn de eksters en die kun je bepaald geen aanwinst noemen. Ze zijn momenteel druk in de weer om in drie hoge bomen, die ik vanuit de woonkamer kan zien, nesten te bouwen. De ganse dag slepen ze met takjes, die ze met hun scherpe snavels hebben los getrokken. Druktemakers zijn het. Schreeuwers. Zij maken de dienst uit met hun kabaal. Het zijn hun bomen en het is hun omgeving. Van niemand anders. Duiven die erin neerstrijken, worden met veel gekrijs weggejaagd en achtervolgd. Eigen eksters eerst. Het zijn dominante beesten met weinig respect voor andere vogelsoorten. Ze bouwen hun nest als een vesting, met een dak erop en een streng bewaakte ingang. Als ik een parallel trek met onze mensenmaatschappij, zijn het een soort Trump-vogels. Alleen de kleur van hun verendek verschilt nogal met het uiterlijk van de Amerikaanse president. In dit opzicht zijn ze duidelijk in het voordeel. Onze tuinvogels zijn akelig bang voor deze overheersers. Het roodborstje, dat elke winter een trouwe klant bij ons was, is sinds die ekster-invasie ook al in geen velden of wegen meer te bekennen. Het vogeltje zou wel eens getroffen kunnen zijn door het inreisverbod dat de krijsende vogels tijdens het nestelen hebben ingesteld. Is Trump een ekster? Of zijn de eksters echte Trumps? U mag het zeggen. Toch is er wel verschil. De ekster oogt aanzienlijk vitaler. In de krant las ik dat de Amerikaanse president steeds meer moeite met lopen heeft, hoewel hij dat natuurlijk zelf in alle toonaarden ontkent. Steeds meer last van eksterogen, denk ik.

Jan Beijer

(reageren: jbeijer@upcmail.nl)