Vlinders

Wat een innemend stel. Vertederd keek ik naar de Facebook-foto's van de verloving van Nathan Gradisen en Armie Önder. Nathan is voorzitter van de PvdA-fractie in de Tielse gemeenteraad. Armie is voorzitter van de Groen Links-fractie in dezelfde gemeenteraad. Allebei tot over hun oren verliefd, zo te zien. Op de foto omklemt hij haar alsof hij haar nooit meer los wil laten. Zij pakt hem stevig bij de arm. Het geluk straalt van het stel af. Wie weet is de eerste vonk tussen hen werd overgesprongen tijdens een pittig debat in de raad. Dat zou opmerkelijk zijn, want ze hebben daar heel verschillende rollen. Nathan die B en W verdedigt en Armie die vanuit de oppositie voor de aanval kiest. Als je het zo bekijkt, zijn het tegenpolen. En dan toch zoveel sympathie voor elkaar kunnen opbrengen, dat de harten sneller gaan kloppen. Dat de vlinders al in de buiken steeds heftiger beginnen te fladderen. Het bewijst maar weer eens dat besturen van een gemeente gewoon mensenwerk is met alles erop en eraan. Mooi is dat. Veel mooier dan de verstandshuwelijken die in de landelijke politiek worden gesloten. Daar komt meestal geen bal van terecht. Rutte en Samsom hadden zo'n huwelijk. Nou ja, huwelijk. Zo wilden ze het zelf niet noemen."We werken goed samen, maar liggen niet met elkaar in bed", zo zeiden ze er dan steevast met een gekunstelde glimlach bij. Geen wonder dat dit soort koudbloedige vrijages bijna altijd op de klippen lopen. Nathan en Armie hoeven daar niet bang voor te zijn, zo weet ik bijna zeker. Kijk eens naar dat innige en warme verlovingsfeest. Volgens Turkse traditie strooide zij zout in zijn koffie en alle gasten keken benieuwd toe hoe hij zou reageren. Nathan had er geen enkele moeite mee. Hij werkte het vieze drankje zonder enig gemopper naar binnen, zo onthult Armie op Facebook. "Ik wist dat je het kon." En zo liet hij zien hoe zeer hij zijn aanstaande bruid in zijn hart gesloten heeft. Het lijkt een beetje op het ritueel van de Tielse kermiskoek, maar dan omgekeerd. In die traditie moest de boerenzoon maar afwachten of zijn aanstaande bruid hem een stuk koek zou aanbieden. Kreeg hij alleen koffie dan was de kans op een huwelijk verkeken. Nathan en Amie staan er gelukkig beter voor. Rijp en groen voor het huwelijk. Of beter gezegd: rood en groen. Politiek houden ze het nu voor gezien. Als ik in hun schoenen stond, zou ik dat ook doen. Zij hebben verrukkelijke persoonlijke vruchten geplukt van hun politieke carrière. Vruchten waar ze nog lang van kunnen genieten. Turks fruit.

Jan Beijer

(reageren: jbeijer@upcmail.nl)