Dankbaar

Ik heb iets met Chinezen. Jarenlang hebben we naast een Chinees gezin gewoond. Het zijn dankbare jaren geweest. We leerden veel van onze buren. Dat je beter kunt lachen dan klagen, bijvoorbeeld. En dat je niet moet zeuren over tegenslagen. Kop op, al is de teleurstelling nog zo groot. Niet omkijken maar vooruit. Er komt altijd weer een betere tijd. Ik mocht ooit hun auto lenen en kwam in een kettingbotsing terecht. Het wagentje was total loss, ik bracht het er zonder kleerscheuren af. Ik durfde het mijn buren niet te vertellen, maar ja, het moest toch. Schoorvoetend belde ik aan. Onbewogen hoorden ze mijn trieste verhaal aan. Hun reactie? Geen probleem, niet over mekkeren. Integendeel, er volgde een hartelijke schaterlach. Kan gebeuren, beste buurman, we zijn blij dat je nog leeft! Ik kreeg een bemoedigend schouderklopje en een glas wijn van de beste kwaliteit. Chinese buren, een belevenis. Wat waren ze blij als ik met Pasen een "haantje pik" voor hun zoontje in elkaar knutselde. Van zo'n gek ding hadden ze nog nooit gehoord. Of een rozenstruik in hun tuin snoeide. Of ze wegwijs maakte in onze bureaucratische rompslomp, waarmee ze te maken kregen. Dankbaar, altijd dankbaar, steevast vergezeld van een ontwapenende lach. Is dat uiterlijke schijn, is dat een masker, zitten die Chinezen werkelijk zo in elkaar? Ik ben er nog steeds niet achter. Ik weet alleen dat ze mijn sympathie voor altijd gewonnen hebben. Daarom kwam het des te harder bij me aan toen ik las dat het Chinese echtpaar Hu het slachtoffer was geworden van een brutale roofoverval op hun Burense snackbar. Hun twee schattige jonge kinderen werden onder schot gehouden, de kassa leeg geplunderd. Hoe Chinezen een dergelijke ingrijpende gebeurtenis verwerken, weet je niet. Je ziet het niet aan de buitenkant. Je kijkt ze niet in hun ziel. Hun emoties komen niet aan de oppervlakte. Maar dat ze een bijzonder warm hart hebben weet ik uit eigen ervaring. Daarom zullen ze het initiatief van Sarah Blom veel meer gewaardeerd hebben dan we kunnen denken. Sarah ging de dag na de overval met een grote groep Burenaren naar de snackbar om de Hu's een hart onder de riem te steken met meelevende woorden, kaartjes en tekeningen. Prachtig zo'n lieve actie. Sarah Blom, top, meid! Kom op, burgemeester Jan de Boer, ga haar persoonlijk bedanken. Met een blommetje.

Jan Beijer

(reageren: jbeijer@upcmail.nl)